Our childeren are a reflection of us. If you want to change
your child's behavior, start changing yours.

Victoria Preerdy

Mijn visie

Mijn visie is dat het vaak voorkomt dat kinderen onze spiegels zijn en dat zij onze pijnpunten uit onze eigen jeugd spiegelen. Ik zal uitleggen hoe dat werkt.

In onze jeugd hebben we allemaal wel dingen meegemaakt die ons pijn deden en die we niet hebben kunnen verwerken doordat we bijvoorbeeld niet getroost of begrepen werden. We willen onze eigen kinderen graag voor deze onverwerkte pijn behoeden. Het behoeden voor deze pijn (ik noem ze voor het gemak even trauma’s) doen we onbewust.

Doordat wij onbewust zo ons best doen om ons kind te beschermen gebeurt eigenlijk het tegenover gestelde.

Om een voorbeeld te noemen: een moeder kwam bij mij omdat haar dochtertje niet wilde slapen, ze bleef maar uit haar bed komen en leek niet de rust te hebben om in slaap te kunnen vallen. Alles hadden ze al geprobeerd: boos worden, bij haar blijven, het licht aan laten; noem maar op. Toen ze bij mij aan klopte ben ik bij de moeder gaan zoeken naar een onderliggend trauma. De moeder bleek zelf als 3-jarig meisje in het ziekenhuis te hebben gelegen en werd ’s nachts alleen achter gelaten door haar ouders. Ze durfde toen zelf ook niet te gaan slapen. Door dit trauma bij de moeder in een paar sessies te helen kon het meisje weer rustig gaan slapen.

In mijn verhaal komt de spiegel die ik voor kreeg van mijn dochter naar voren. Hieruit bleek dat mijn trauma een oorzaak was van het gedrag van mijn dochter. In het voorbeeld hierboven is de spiegel nog duidelijker: de onverwerkte pijn van de moeder was een directe weerspiegeling voor het gedrag van de dochter.

Zwaan bij de boerderij